Transparant smal.png

Ons Verhaal

Bij de start van Team Bewind hebben wij gekeken naar wat wij belangrijke aspecten vinden bij het uitvoeren van het beschermingsbewind. Waarom wij Team Bewind zijn gestart, willen wij graag persoonlijk toelichten:

Ik ben opgegroeid in een fijn gezin waar geen geldproblemen waren. Mijn ouders waren niet rijk, maar als er iets nodig was kon dat gekocht worden. Dit kwam vooral doordat zij altijd hebben gespaard. Ik dacht dat het bij ieder gezin zo ging zoals bij ons. Naarmate ik ouder werd kwam ik erachter dat dit niet het geval was. Ik ben geboren en getogen in Amsterdam-Noord. In Amsterdam-Noord zijn er al grote verschillen tussen de verschillende buurten. Door het zien van deze verschillen, maar ook door het nieuws en verschillende tv-programma's leerde ik waardoor mensen in de financiële problemen raakten. Wat ik erg vond om te zien is dat mensen niet genoeg geld hadden voor eten en daardoor gebruik moesten maken van de voedselbank. Ik heb op het financiële gebied een onbezorgde jeugd gehad en gun dit ieder kind. Ik kan niet goed tegen ongelijkheid en wilde deze mensen met financiële problemen graag helpen. Alleen wist ik op dat moment niet hoe ik dat kon gaan doen. 

Ik kan mijzelf goed inleven in andere mensen en situaties en ik vind het leuk om zaken te ordenen en te organiseren. Tijdens mijn studie kwam het bewindvoerdersvak op mijn pad. Op dat moment wist ik dat dit de baan was waar ik al die tijd naar opzoek was. Hier kan ik mijn empathische vermogen in gebruiken en ben ik veel aan het regelen en organiseren.

 

Het belangrijkste voor mij is dat ik een bijdrage kan leveren aan een betere toekomst voor anderen. Hier haal ik de meeste voldoening uit. Ik gun namelijk iedereen de rust die ik zelf tijdens mijn jeugd heb ervaren. 

Amanda Haages

Het was de normaalste zaak van de wereld, ik wist niet beter!

Ons gezin heeft een lange periode te maken gehad met armoede en schulden. Wij hebben altijd geleefd van een bijstandsinkomen en soms met minder. Mijn vader is ZZP'er en is altijd afhankelijke van werk geweest. Er waren zelfs weken dat er helemaal geen werk was en kwam er geen geld in het laadje. Dit waren zware momenten en moesten wij als gezin overleven. 

Op elfjarige leeftijd kwam ons gezin terecht in de schuldsanering die vier jaar heeft geduurd. In deze periode hadden wij weekgeld van 100 gulden per week voor vier personen. Omgerekend is dit nu ongeveer 45 euro. Er was toen geen budget voor vers fruit of gezond eten. Dit was gewoonweg te duur. Wij aten dan soms drie dagen achter elkaar macaroni of patat, want dit was betaalbaar. Maar als jong meisje heb ik dit niet zo ervaren. Mijn ouders hebben ontzettend hun best gedaan om niet te laten merken dat wij het 'slecht' hadden in vergelijking met andere gezinnen. Maar wat is nu eigenlijk slecht en goed? bestaat dit eigenlijk wel? Ik denk namelijk van niet. Ondanks dat wij het niet breed hebben gehad heb ik dit niet zo ervaren. Mijn ouders hebben zich ook altijd weten te redden en aangepast aan de omstandigheden. Uiteindelijk is er altijd licht aan het einde van de tunnel. 

Ik heb veel geleerd van deze periode en ben ik er sterker door geworden. Ik heb geleerd dat je met vallen ook weer opnieuw kan opstaan. Soms duurt dit alleen net even wat langer en heb je hulp nodig. Door mijn persoonlijke ervaringen wil ik andere mensen helpen met opstaan. Op zoek gaan naar oplossingen, de juiste wegen bewandelen en vooruitkijkend naar de toekomst. 

Jacky van 't Oever

Amanda & Jacky